پروین مرادی

اگر زمانی که بیست سالم بود، کسی آینده مرا پیش بینی می کرد و می گفت که تا آستانه شصت سالگی در حرفه کوتاهی فعالیت می کنی، بدون شک با صدای بلند می خندیدم و می گفتم {امکان ندارد}. ولی اکنون در آستانه شصت سالگی حدود 40 سال است که در این حرفه کار می کنم و هر روز و هر روز و هر روز… از کارم لذت می برم. آنقدر اتفاقی وارد این حرفه شدم که هنوزم که فکر می کنم، دقیقا نمی دانم که چطوری از این حرفه سر در آوردم. در بیست سالگی این حرفه را آموزش دیدم و همان اولین روزی که به اجبار وارد کلاس شدم ، اولین آموزشی که گرفتم کوپ کرنلی بود.

در صف عقب ایستاده بودم. هنرجوهای علاقه مند در صف جلویی قرار گرفته بودند. از دور از داخل آینه، دست مربی را می دیدم که چگونه لایه های مو را بر می دارد و از یک نقطه به نقطه دیگر حرکت می کند و در نهایت چه نظم و ترتیب زیبایی در رقص مو پدید می آورد. این نظم حاکم و همچنین توضیحات کاملی که در هنگام کار می گفت بسیار برایم جذاب به نظر می رسید و دقیقا از همان روز و همان کوپ اول، جذب این هنر زیبا شدم و تا به امروز همان لذت اولیه هیچ وقت برایم تکراری نشد و همیشه آن نظم و ترتیب و کامل شدن برایم جذاب باقی ماند. آن زمان، شما باید تمامی رشته ها را یاد می گرفتید و من مجبور بودم که در رشته هایی که علاقه چندانی به آن نداشتم، در کلاس حاضر باشم، به امید رسیدن به کلاس های کوتاهی.

آنقدر عاشق کار کوتاهی شدم که برای یافتن مدل به بهزیستی ها و خانه سالمندان می رفتم و دایم در حال کوتاه کردن مو بودم و روز به روز در این حرفه مهارت کسب می کردم و عاشقانه تا به امروز از لحظه لحظه کارم لذت بردم. در طی سالهایی که گذشت در کنار کوتاهی، در رشته های ورزشی موفق شدم 5 کارت مربیگری بگیرم و چون همیشه تدریس را دوست داشتم به سرعت وارد حوزه تدریس شدم و در کنار کوتاهی به تدریس در رشته های ورزشی نیز پرداختم و به این شکل وارد دنیای تدریس شدم. در کار ورزشی، روش های تدریس متعددی را برای هر چه بهتر یادگیری دانشجویان انجام می دادم و تجربه بسیار مفیدی برای تفهیم آموزش به دست آوردم که بعد ها در تدریس کوپ بسیار مورد استفاده ام قرار گرفت. در همان سال ها چون به رشته ادبیات بسیار علاقه داشتم، به ویژه در حوزه نقد ادبی، در این رشته شرکت کردم و تا مقطع کارشناسی ادامه دادم و در دانشگاه، فصلنامه ای را بنیان گذاری کردم که سردبیر آن شدم که این فصلنامه در جشنواره نشریات دانشجویی مقام برتر را به خود اختصاص داد و بعد از دانشگاه، مدتی وارد دنیای مطبوعات شدم و با سابقه سردبیری و علاقه ام به نوشتن، کلاس های نقد ادبی را به طور مستمر دنبال کردم و تجربه این دوران، سال ها بعد در انتشار کتاب مرجع تخصصی کوپ که نگارش اش در سال 1398 به پایان رسید، مورد استفاده ام قرار گرفت و توانستم این کتاب را که حاصل سال ها تجربه بود همراه با سبکی که به وجود آورده بودم، منتشر کنم که در آن علاوه بر معرفی سبک خودم، جدول فاندامنتال را که سبک روز دنیاست، معرفی کردم. در سال 1378 به علت پایدار نبودن شغل مطبوعاتی در فضای آن دوران، از مطبوعات فاصله گرفتم و سالن زیبایی افتتاح کردم و به طور جدی کوپ را به عنوان رشته اصلی ام انتخاب کردم و تا به امروز در این رشته به طور مستمر فعالیت می کنم و در سال های اخیر اقدام به آموزش کوپ به صورت حضوری کردم ولی به علت داشتن تعداد بالای هنرجویان و متقاضیان شهرستان ها و خارج از کشور و همچنین حجم بالای مشتریان خدمات کوتاهی، تصمیم به برگزاری کلاس های آنلاین کردم و از تمام تجربیاتم در امر آموزش در این کلاس های غیر حضوری استفاده کردم و به گونه ای در اجرا، وسواس به خرج دادم که اطمینان دارم که این آخرین دوره ای است که شما برای آموزش کوپ فاندامنتال تهیه می کنید.